skip to Main Content
  • nl
  • de
  • en

Donderdag 14 juli 2016

Van een zetel in de tweede kamer, naar een zetel in de Herberg voor Mona Keijzer.

Keijzer, lid Tweede Kamer vanaf september 2012, was op uitnodiging van het CDA Katwijk in Valkenburg. Onder de aanwezigen CDA leden uit Katwijk en buurgemeenten. Keijzer kwam na haar bezoek aan DSV (dat ze samen met Sybrand Buma bracht) naar Welgelegen. Hier volgde verschillende presentaties; waaronder die van Herberg Welgelegen.

Keijzer is woordvoerder langdurige zorg (AWBZ), Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), jeugdzorg, medische ethiek, emancipatie en asiel. Daar was, zoals ons verteld, rekening mee gehouden bij de keuze voor locatie en het programma van het bezoek van mevrouw Keijzer.

Een mooi moment voor Welgelegen om zich te profileren en ook op landelijk niveau draagvlak te creëren en zichtbaarheid te verwerven.

Martin Noort (bedrijfsleider) maakte dan ook enthousiast gebruik van de mogelijkheid om gedreven en vanuit het hart de aanwezige leden te vertellen over Welgelegen en zijn ontstaansgeschiedenis. Over de weg die (al) is afgelegd en de uitdagingen die nog wachten om bewaarheid te worden. Dat het de leden raakt en tot de verbeelding spreekt wordt duidelijk uit de discussie(s) die ontstaat vanuit eigen ervaring(en) met zorg, wet en regelgeving rondom WMO, gemeenschappelijke dromen en de obstakels die de zorg anno 2016 met zich meebrengt.
‘We horen vaak van onze doelgroep dat zij de locatie en insteek van Welgelegen fantastisch vinden, maar denken het niet te kunnen betalen’,  licht  Martin Noort toe. ‘Ze zijn dan verbaasd over het feit dat er geen eigen bijdrage wordt gevraagd, dat ze ‘gewoon’ recht hebben op vergoeding bij een indicatie vanuit de WMO.’

‘Ook niet voor de warme maaltijd?’ Is de vraag die opstijgt vanuit het gezelschap.

‘Ook niet voor de maaltijd’, verduidelijkt Martin. ‘En de reden daarvan is dat wij de commerciële inkomsten direct terug laten vloeien in de kosten voor de zorg.’

‘Is er nóg een etage?’

De uitnodiging voor een rondleiding wordt niet afgeslagen. Het gezelschap luistert, kijkt en (be)vraagt, terwijl Martin in beeld en verhaal laat zien wat er zoal aan activiteiten wordt ondernomen. Geënthousiasmeerd volgt het gezelschap hem van zaal naar zaal. Het uitzicht op de Rijn, en het gevoel van thuis, zijn de mooie reacties die de Herberg dan welgevallen. Het bezoek gaat graag(!) mee naar boven om de hotelkamers te bezichtigen en neemt ook hier uitgebreid de tijd voor.
‘Is er nóg een etage?’
Met de bezinningskamer als uitsmijter van de ‘Grand tour’, (al vindt Keijzer de pluk van de Petteflet aandoende torenkamer  ook helemaal geweldig ) begeeft het gezelschap zich weer naar beneden. De voortzetting van het samenzijn wacht.

Voordat ze dan uit het zicht verdwijnen wordt Martin nog even op zijn schouder getikt. Eén van de leden, een wat oudere heer merkt op;  Ik lees hier over trouwen en bezinnen, moet je dat niet andersom zetten?  Er wordt hartelijk gelachen. We nemen het mee! ( met een knipoog ; )

Christine van der Meij

Back To Top