skip to Main Content
  • nl
  • de
  • en

“Lieve mensen, dit is wel een heel bijzondere dag voor mij. Om een boek over je leven aangeboden te krijgen.”

 

Vlaggen sieren de straten van Valkenburg. Het dorp waar de Herberg al sinds 1895 fier aan de oever van de Rijn verankerd staat. Op de dag van dit schrijven is het feest in het dorp. Neerlands oudste paardenmarkt wordt gevierd. De straten en steegjes rondom de Herberg als centrum. De kinderoptocht trekt zelfs letterlijk aan de deur voorbij. Prinsheerlijk, aan het kantje in de zon, genieten onze dagbestedingsgasten van alle vrolijkheid die met de optocht mee de straten doortrekt.

Maar ook dé dag van de boekpresentatie!

Want, op de dag van dit schrijven is het ook binnenshuis feest. Met een glunderen neemt mevrouw van Leeuwen, uit handen van Atie van Lieshoud, vandaag het boek over haar leven in ontvangst.

“Ik kijk even naar Ellie (zorgcoördinator, red). Toen je mij vroeg om in boekvorm iets te willen vertellen over mijn leven. Daar moest ik wel even over nadenken. Zo iets als, van wil ik dat wel. Maar zoals jullie zien is het toch gebeurd. Het werden heerlijke ochtenden. Atie wat hebben we gelachen. De verhalen en ‘biechten’, wat was het een feest! Ik wil je dan ook bedanken dat je dit hebt willen doen. Het gaf een vertrouwd gevoel.”

 Een heel leven in een boek

Atie van Lieshoud (rechts naast mevrouw van Leeuwen op de foto) werkt als trouwambtenaar voor de burgerlijke stand in haar woonplaats en is zich, na de dood van haar man, steeds meer gaan inzetten voor mensen met Alzheimer. Daarnaast helpt ze ouderen met het te boek stellen van hun leven (levensverhalen). Zo’n achttal gesprekken voert Atie met mevrouw van Leeuwen. Binnen, maar gerust ook buiten aan de waterkant. Eenmaal per week komt ze hiervoor speciaal naar de Herberg.

Voor zowel mevrouw van Leeuwen als voor de Herberg een nieuwe ervaring met een ontzettend mooi en waardevol resultaat. Het levensverhaal van mevrouw, in boekvorm, om te delen met kinderen en kleinkinderen. En vooral naar dat laatste kijkt mevrouw enorm uit. Of ze ermee zal wachten tot haar verjaardag in februari; als verrassing? De groep denkt even met haar mee, maar beslist al snel van niet. Deel het nu met ze. Het is te mooi om weg te leggen, geniet ervan.

Dan schrijft Atie ondertussen verder. De eerste gesprekken zijn al gestart. Een tweede levensdocument in de maak.

Een document dat – door alle persoonlijke gesprekken – voor ons zijn waarde al kent, nog voordat de eerste letter gedrukt staat.


Back To Top